Weblog verhuist!

Hallo allemaal,

Vanwege de beperkte foto-opslag die deze weblog mij te bieden heeft, 200 foto's, ben ik genoodzaakt om me'n hele weblog te verhuizen. Ik heb een nieuwe weblog aangemaakt waar ik wel onbeperkt foto's kan toevoegen. Nieuwe weblog is:

www.brammetje.reisweblog.com

De oude reisverhalen, reacties en foto's zullen in de loop der tijd ook op de nieuwe weblog verschijnen. Deze weblog word dus NIET langer gebruikt voor het uploaden van mijn reisverhalen en foto's. Excuus voor het ongemak mensen..

BBQ van Neslon?

Hallo allemaal,

De dag voordat ik uit Wellington met de boot naar het zuidereiland vertrok was erg zonnig en heb de hele dag naast de noodzakelijke bewegingen alleen maar in de zon gelegen. Mijn laatste nacht op het Noordereiland in het YHA hostel was erg remoerig. Ik sliep met drie Russische meiden op de kamer die het nachtleven van Wellington niet wilde missen. S'nachts 4 uur met een hoop kabaal de kamer binnenstormen is niet grappig

. Zeker niet alsje er 6 uur uitmoet voor me'n boot..

De overtocht begon bewolkt in 'Windy Welly', maar eenmaal op zee volop zon. In 3 uur varen heb ik iets van 50 foto's gemaakt, zo prachtig de bergen waar je langs vaart. Twee Nederlanders die ik van Paihia ken zaten op dezelfde boot en ik heb Ellyeth (of zoiets?) ontmoet. Een jongeman uit Thaiwan. Hij was erg aardig en we hebben elkaar nog wat kaart trucjes geleerd. Ik hoop dat ik ze nog kan herinneren als ik thuis kom. Na een heerlijke overtocht kwamen we in Picton aan, een echt havenstadje. De bergen omsingelen je en het water is zo helder dat je de bodem kan zien. Glashelder

!

Zoekend naar mijn hostel kwam ik een Bulgaars meisje tegen en uit het niets spraken we elkaar aan en we konden het meteen goed met elkaar vinden. Die middag naar een afgelegen strandje Bob's Bay gelopen en de volgende dag hebben we samen een wandeling over de 'Queen Charlotte Track' gemaakt. Een watertaxi bracht ons naar ons beginpunt. De golven werden erg ruig dichter bij open water en we kregen een gratis zoutwaterdouche dankzij de wind. Eenmaal aangekomen zijn we eerst naar een waterval gelopen de andere richting, en daarna onze tocht van 5 uur gemaakt met een paar steile stukken klimmen. 5 uur lopen met 5 min rust, berg op berg af. Net optijd terug bij de boot, we waren de laatste.. Met Elena heb ik erg diepgaande gesprekken gehad over het leven en veel lol gehad. Goed voor je Engels btw, diepgaande gesprekken. Die avond had ze de bus naar haar volgende bestemming. Een knuffel.. en vaarwel.

Na Picton ben ik naar Neslon gegaan, topografisch het meest centrale punt van NZ. Onderweg naar Nelson heb ik Pauw (17) ontmoet, een Nederlandse jongen. Die avond lekker bij de McDonalds gegeten en ik kan jevertellen, een BigMac naeen week opwarmmaaltijden is een geschenk uit de hemel, jammie

.

Ik zit hier nu 4 dagen in Nelson en blijf nog een paar dagen langer. het bevalt goed hier en je ontmoet hier erg veel toffe mensen in de hostels, vooral Duitsers. Het hostel hier heeft een sauna, bubbelbad en zwembad ect, even om een idee te geven

.

Samen met een Nederlands meisje Sanne zijn we een hele dag gaan zee-kajakken in het beroemde Abel Tasman Park. Zon, zee en strand komen hier tot hun recht. Helaas niet erg veel zon gehad maar het was wel een mooie ervaring, en vooral.. ZWAAR

!! Vanaf het strand eerst door de golven heen en dan 1,5 uur tegen de harde wind in naar een klein eilandje gekajakt. Veel tijd om uit te rusten kregen we niet van moeder natuur, want het kleine strandje werd het snel vloed en onze kajak begon weg te drijven.. Na nog een ander eiland terug via de kust gekajakt en na 4,5 slopende uren waren we blij vaste grond onder onze voeten te hebben.

Met een paar anderen uit het hostel zijn we gistermiddag naar het meest centrale punt van NZ gelopen. Voor iedereen die een grote observatietoren had verwacht, helaas. Alleen een betonnen paal met een staaf eraan, that's all

.

Terug bij het hostel was er een stukje verderop een grote rookwolk te zien. Misschien was het de BBQ van Nelson maar even later bleek dat het serieus was en er een bosbrand was

! Kijken natuurlijk! 10-15 helicopters werden ingezet om de brand te bestrijden en volgen non-stop heen en weer om water uit de zee op te pakken. Tot mijn verbazing konden de toeschouwers erg dicht bij de helicopteropstijgplaats komen waar de heli's bijgetankt werden. Eentje lande nog geen 10 meter voor me, VET!De volgende ochtend was de brand onder controle en de ravage was goed te zien. Tjajaa.. wie had dat nou verwacht.. Voor iedereen die zich ondertussen zorgen begon te maken, geen paniek, Nelson ligt nog op de kaart.

Tot zovervanuit Kiwi-land, de groetjes aan iedereen en tot de volgende keer!

Kia Ora

Ik heb gevlogen!

Hallo allemaal,

Het was eventjes wennen om alleen te reizen, maar het gaat goed met me en heb het nog steeds naar me'n zin hier. In Taupo heb ik een goede tijd gehad. Prachtige omgeving, goed weer, goed hostel en toffe mensen. Achteraf heb ik spijt dat ik na 2 nachten uit Taupo ben vertrokken, maar ik had mijn bus en hostel voor Napier al geboekt..

Napier is tot nu toe de plek waar ik het het minst naar me'n zin heb gehad. Het hostel was remoerig tot diep in de nacht. Veel gasten vonden het nodig om 2-3 uur s'nachts naar elkaar te schreeuwen en met deuren te slaan. Het stoffige strand van steentjes maakte ook niet veel goed. Wel heb ik een paar mooie wandelingen gemaakt over de heuvels. Ergens was ik blij dat ik weg uit Napier kon op naar de volgende plaats: Paraparaumu (weer zo'n uitspreekvriendelijke plaatsnaam

.)

In Paraparaumu ben ik 3 dagen gebleven en de mensen waren erg aardig. Van de eigenaar van het hostel mocht in de mountainbike van zijn vrouw lenen, gratis. En dat laat ik, als Hollander, me geen twee keer zeggen

. Met de hoop dat ik de bike niet in de prak zou rijden ben ik gaan mountainbiken in het Queen Elizabeth Park, een duinlandschap aan zee. Hoewel het zwaar was en ik tot twee keer toe bijna op me'n bek ging was het wel tof. Btw, links fietsen en kruispunten oversteken is heel makkelijk: je neemt gewoon een vrachtwagen die dezelfde kant opgaat als jouw en fietst er achter, succes verzekerd! Fietspaden kennen ze hier niet, dus ik heb ook stukken over de snelwegen moeten fietsen..

Op steenworpafstand van het hostel lag een vliegveldje. Ik heb de verleiding niet kunnen weerstaan en heb diezelfde dag een zweefvlucht gemaakt

het weer was goed en de lui op het vliegveld hadden de tijd van de wereld. Na de uitleg ging ik met een piloot het luchtruim in, naar 2000 ft. Eenmaal in de buurt van de bergen maakten we ons los en daar vlogen we, zonder motor. Door de opstijgende warme lucht kan je hoogte winnen, en met een beetje ervaren piloot kan je zo dik een half uur blijven vliegen. Overigens had ik betaalt voor een vlucht die ongeveer 10-15 minuten zou duren dus ik heb echt geluk gehad dat we genoeg lift hadden om zo lang te blijven vliegen. Het was een bijzondere ervaring die ik niet had willen missen. Je kan net als in een auto gewoon met elkaar praten omdat je geen luidruchtige motor hebt en omdat je in een koepel zit kan je alle kanten op kijken. Ik mocht zelf ook vliegen, zeker een aanrader. En dit alles voor slechts $100,- (minder dan 50 EUR).

Oww ja, als je ooit in een vliegtuigje zelf ook even mag vliegen, vraag dan altijd of je mag beginnen op een recht stuk, want de piloot gaf mij de controle toen we in een cirkel omhoog gingen... u snapt hem al, dat ging niet helemaal goed

.

Ik zit hier nu in een internetcafe in de hoofdstad Wellington, of zoals de Kiwi's het noemen, Windy Welly.

Overmorgen steek ik over naar het Zuidereiland, zodat ik nog twee volle maanden op het Zuidereiland heb. Hier in Wellington zit het grootste hostel van NZ, met 'slechts' 300 bedden.

Vandaag heb ik het 'Le Papa' museum bezocht. Niet omdat ik zo van museums houd, maar omdat het gratis was

. Het weer hier in Wellington is minder, vandaag de 1e dag met echte regen en wind. Hmm.. doet me denken aan Nederland.

Groetjes aan iedereen in Nederland en tot de volgende keer!

Kia Ora

Met je bootje in de plons

Hallo allemaal,

De kajak tocht was erg erg leuk. Na iedereen uit hat gevonden hoe je de kajak moest besturen gingen we het bos in. Jaja, het bos in. Een zoutwaterbos dat onder water staat. Grappig als je 2 chinezen in je groep hebt die hun peddels niet kunnen hanteren. Ze knalden tegen iedere boom aan die ze tegen kwamen

. We hebben met onze kajaks onder een waterval gelegenen in de middag gingen we de zee op. Best zwaar roeien hoor, als je tegen het tij en tegen de wind inmoet. Het was een mooie dag, hoewel in mijn schouders goed voelde na 5 uur kajakken!

Afgelopen week hebben we ook de dagtocht naar Cape Reigna gemaakt. De buschaffeur/gids reedt de bus als een tank met flink wat vaart erin. Haarspeld of geen haarspeld. Cape Reigna is eigenlijk maar een klein vuurtorentje, maar de omgeving is prachtig. Hier in het noordelijkste puntje van NZ kan je de zeeen bij elkaar zien komen. Na de lunch was het moment daar gekomen, waar we onze talanten konden laten zien tijdens het sand-boarden. Ons nemen een plankje, beklimmen een 150m hoge zandduin en laten de zwaartekracht de rest doen. Erg leuk om met 50 km/h over het zand te scheuren, maar na twee beklimmingen wilden mijn beenspieren niet meer. Daarna hebben we nog met de bus over het strand gereden met 100 km/h, over 'The 9 miles beach'. Ze zeggen dat het de oudste snelweg ter wereld is, maar omdat het ieder etmaal ep en vloed word tegelijkertijd ook de nieuwste snelweg. Ook hebben we de beroemde 'Hole in the rock' gezien, zoals de naam al zegt, een rots met een gat erin

. Had je iets anders verwacht dan?

In ons hostel in Paihia zijn we nog een Nederlandse vrouw (33) tegengekomen waarmee we zijn uitgegaan. De schipperslui konden het niet laten om de dames te versieren, wat compleet mislukte. Hilarisch!

Een dag later kwamen we er achter dat hun bankrekening meer dan 6 nullen had.. VOOR de komma wel te verstaan. Jammer haha.

Tauranga was de volgende bestemming. Met de bus reizen is erg tijdrovend en het koste ons dan ook een hele dag om van Paihia naar Tauranga te reizen. Het hostel was wel oke, maar we hadden het er al snel gezien. De dichtste supermarkt was een half uur lopen..

We hebben nog een wandeling om het meer gemaakt en de volgende dag zijn we verder gegaan.

Drie dagen geleden zijn we hier in Rotorua aangekomen. Eva (Uit Paihia) was ook hier en we hebben met haar een Maori dorp bezocht, de 'Whakarewarewa Living Thermal Village'. Vulkanische activiteiten ondergronds zorgen ervoor dat er kokend water is, gloeiend hete modderpoelen en een geiser die blijft spuiten. De maori's gaven ons een optreden en we konden met ze op de foto. Het zijn erg gastvrije mensen en de sfeer is goed. Er wonen 25 gezinnen. De volledige naam van het dorp is:

Tewhakarewarewatangaoteopetauaawhaiao (zonder spelfouten)

Vanmorgen zijn we wezen raften op de beste raftrivier van NZ, de Kaituna. Een 5e graads wildwatergeval met 14 rapids en een 7m hoge waterval. Het is echt een ervaring die je niet wil missen. Hoewel je het risico loopt dat de boot omslaat is het echt gaaf om te doen. We lagen in een deuk toen we na de 7m waterval onze gids kwijt waren. Hij vergat zijn voeten goed te zetten en stuiterde het bootje uit. Hij was overigens de enige die we onderweg verloren waren.. En dat noemt zichzelf proffesioneel rafter.

Het weer is hier iets minder geworden, meer bewolking, wat frisser en af en toe regen.

Na twee weken samen gereist te hebben met mijn reismaatje Puck gaan we morgen onze eigen weg. Over bepaalde dingen hebben we verschillende meningen en als het dan ook niet meer loopt kan je beter niet samen verder reizen. Dan zou 2,5 maand erg lang zijn. Klote is het wel, maar het is niet anders. Ik ga alleen verder naar Taupo en hoop snel leuke mensen te ontmoeten daar.

Foto's volgen spoedig,aangeziende pc hier dat niet toestaat.Tot zover vanuit Kiwi land. Groetjes liefs knuffels en likjes aan alles en iedereen in Nederland, en zoals de Maori's het zeggen..

Kia Ora

Veilig aangekomen!

Hallo allemaal!

Ja hoor, ik ben veilig aangekomen! De vliegreis was best lang en vermoeiend. Echt veel last van een jetlag heb ik niet gehad, maar ik hoor hier dat dat op de terugreis wel erger zal worden. De tussenstop op Beijing waseen beleving opzich. Je komt daar aan en ineens verschijnt er een groot vraagteken boven je hoofd, oke... en nu? Op Schiphol was ons verteld dat onze bagage doorgelabeld zou worden, zodat we pas in Auckland onze bagage weer terugzagen. Maar een paar Chinese lompia's op Beijing maakte ons wijs dat we onze bagage van de band af moesten halen, waardoor we de hele dag met onze bagage hebben gezeten

.

De 2e vlucht naar Auckland vond ik een stuk aangenamer dan de 1e. Hoewel het 3 uur langer vliegen was leek hij een stuk korter, maar dat zou mischien heel toevallig te maken kunnen hebben met het feit dat wedit keereigen LCD schermen hadden met muziek, films, vluchtinfo, games, sexchat ect. Ehmm, die laatste moet je even met een korreltje zout nemen

.

Op Auckland aangekomen was meteen de warme lucht al te voelen, heerlijk. De 1e 2 nachten konden we blijven slapen bij een vriendin van Puck, Saida. Ze zit in een gastgezin in Pukekohe. Probeer dat maar eens uit te spreken

. We werden met de auto opgehaald van het vliegveld en konden meteen aan tafel schuiven. Die avond wat aan bankhangen gedaan (daar zijn de Kiwi's trouwens heel goed in) en vroeg naar bed. Heerlijk om weer eens in een bed te liggen, want in een vliegtuig is het bagger slapen. Op de hele reis heb ik 3 uurtjes geslapen..

De volgende dag zijn we met Saida naar Auckland geweest, en ik moet zeggen, een prachtstad. De Sky Tower vind ik wel erg indrukwekkend.En als je denkt dat ze hier niet aan theater doen, nou, dan had je eens moeten komen kijken hoe we vermaakt werden toen we op de bus stonden te wachten. Een halve gare helemaal onder de drugs en alcohol. 'I say, you say, nothing van stop us!' scheeuwde die non-stop, en het winkelwagentje werd ook niet met rust gelaten. Hele verhalen had die te vertellen (Shitzofreen). Helaas voor ons hadden we tot 2 keer toe verkeert op de buspaal gekeken, de laatste bus hadden we gemist. Gelukkig kon het gastgezin ons ophalen haha

.

Gisteren zijn we vertrokken vanuit Pukekohe naar Auckland, waar we achter in de middag de bus naar Paihia hebben genomen. We gaan eerst naar het noordelijkste puntje van NZ, Cape Reinga. Voor iedereen die in NZ gaat reizen zou ik aanraden om een flexibele buspas te kopen, dat is een InterCity bus die tussen de populaire plaatsen rijdt. Natuurlijk wilden we ook wat korting krijgen op hostels (Nederlanders, het zou ook niet eens anders..), en hebben een YHA kaart gekocht.

Afgelopen nacht mijn 1e nacht in een hostel doorgebracht op een kamer met 8 personen. Niet echt contact metanderen kunnen leggen want ze waren iedere keer weer heel snel weg. Maar het is allemaal best goed geregeld en schoon, ik klaag niet. Ik kon het gisternacht niet laten om nog even aan het strandje te gaan kijken. Het maanlicht reflecteerde op het water en een prachtige sterrenhemel was er te zien. Er kwam nog een duitser naar me toe die me wijs probeerde te maken dat er zometeen een hoge vloedgolf zou komen en dat iedereen hier zou verdrinken. Het is dat mijn duits niet zo goed is anders had ik hem wel willen zeggen: Tja, het is maar water

.

Vandaag is het lekker weer, zon zee en strand.. wat wil je nog meer? Morgen ga ik een Zee Kayak tocht maken van 6 uur hier in de Bay of Islands. We gaan met een groep van ongeveer 10 personen met een gids. Puck heeft kano fobie dus die heeft besloten om morgen op het strand te blijven. Volgens het foldertje gaan we ook onder een waterval varen dus dat word gaaf!

Ik wil ook even iedereen bedanken voor alle berichtjes, mailtjes, belletjes, ect. Toch wel een gek idee, dat het bij jullie nu midden in de nacht is als ik dit typ. Ik ga me zometeen bovenop de magnetron van het hostel storten om mijn lasagne opwarm maaltijd op een veilige manier klaar te maken.

Overmorgen gaan we met de bus een dagtocht naar Cape Reinga maken en dan komen we hier weerterug hierin Paihia. Wat we dan gaan doen weten we nog niet precies maar dat maakt het welspannend.

Dit was het dan tot zo ver en tot de volgende keer!

Bram

Hier gaan we dan!

Hallo allemaal,

Eindelijk is het dan zover, morgen vertrek ik met de noorderzon naar het zuiderlijk halfrond. 17.40 vlieg ik met een gigantisch vliegtuig van de KLM naar Peking die daar9.55 aankomt. Dan zullen we de hele dag op het vliegveld moeten doorbrengen, want om 23.00 worden we verwacht aan boord van Air New Zealand en komen we om 17.00 aan in Auckland. Ik vlieg richting het oosten dus ik ga tegen de klok in

.

Mijn backpack is inmiddels ingepakt en klaar voor 3 maanden marteling. Met 15 kg vind ik het nog reuze meevallen, ik had hem zwaarder verwacht.

Om daar een beetje mijn weg te kunnen vinden neem ik het reisboek Lonely Planet mee, het is wel allemaal engels maja er staat wel alles in, van bezienswaardigheden, route's, hostels, campings, enz

.

Ik hoop vanacht nog goed te slapen, voorlopig de laatste keer slapen in mijn oww zo heilige bed! Ik ga alles en iedereen hier erg missen. Ik ga er een mooie reis van maken en ik hou jullie op de hoogte!

Bram

Nog even wachten...

Hallo allemaal,

Nog dik een maand wachten, dan gaat het kiwi avontuur beginnen. Ik moet zeggen dat ik nu nog geen last heb van zenuwen ofzo, het lijkt immers ook nog zo ver weg. Afgelopen week heb ik mijn backpackrugzak en wandelschoenen gekocht. Komende weken ga iktrainen om mijn conditie op pijl te krijgen, want het gaat veel lopen worden

.

Ik heb er al enorm veel zin in, ik sta gewoon te trappelen om dat vlietuig in te stappen en de zon op te zoeken! (Ja in Nieuw-Zeeland is het dan zomer

).

Tot de volgende keer!