Hallo allemaal,

De dag voordat ik uit Wellington met de boot naar het zuidereiland vertrok was erg zonnig en heb de hele dag naast de noodzakelijke bewegingen alleen maar in de zon gelegen. Mijn laatste nacht op het Noordereiland in het YHA hostel was erg remoerig. Ik sliep met drie Russische meiden op de kamer die het nachtleven van Wellington niet wilde missen. S'nachts 4 uur met een hoop kabaal de kamer binnenstormen is niet grappig

. Zeker niet alsje er 6 uur uitmoet voor me'n boot..

De overtocht begon bewolkt in 'Windy Welly', maar eenmaal op zee volop zon. In 3 uur varen heb ik iets van 50 foto's gemaakt, zo prachtig de bergen waar je langs vaart. Twee Nederlanders die ik van Paihia ken zaten op dezelfde boot en ik heb Ellyeth (of zoiets?) ontmoet. Een jongeman uit Thaiwan. Hij was erg aardig en we hebben elkaar nog wat kaart trucjes geleerd. Ik hoop dat ik ze nog kan herinneren als ik thuis kom. Na een heerlijke overtocht kwamen we in Picton aan, een echt havenstadje. De bergen omsingelen je en het water is zo helder dat je de bodem kan zien. Glashelder

!

Zoekend naar mijn hostel kwam ik een Bulgaars meisje tegen en uit het niets spraken we elkaar aan en we konden het meteen goed met elkaar vinden. Die middag naar een afgelegen strandje Bob's Bay gelopen en de volgende dag hebben we samen een wandeling over de 'Queen Charlotte Track' gemaakt. Een watertaxi bracht ons naar ons beginpunt. De golven werden erg ruig dichter bij open water en we kregen een gratis zoutwaterdouche dankzij de wind. Eenmaal aangekomen zijn we eerst naar een waterval gelopen de andere richting, en daarna onze tocht van 5 uur gemaakt met een paar steile stukken klimmen. 5 uur lopen met 5 min rust, berg op berg af. Net optijd terug bij de boot, we waren de laatste.. Met Elena heb ik erg diepgaande gesprekken gehad over het leven en veel lol gehad. Goed voor je Engels btw, diepgaande gesprekken. Die avond had ze de bus naar haar volgende bestemming. Een knuffel.. en vaarwel.

Na Picton ben ik naar Neslon gegaan, topografisch het meest centrale punt van NZ. Onderweg naar Nelson heb ik Pauw (17) ontmoet, een Nederlandse jongen. Die avond lekker bij de McDonalds gegeten en ik kan jevertellen, een BigMac naeen week opwarmmaaltijden is een geschenk uit de hemel, jammie

.

Ik zit hier nu 4 dagen in Nelson en blijf nog een paar dagen langer. het bevalt goed hier en je ontmoet hier erg veel toffe mensen in de hostels, vooral Duitsers. Het hostel hier heeft een sauna, bubbelbad en zwembad ect, even om een idee te geven

.

Samen met een Nederlands meisje Sanne zijn we een hele dag gaan zee-kajakken in het beroemde Abel Tasman Park. Zon, zee en strand komen hier tot hun recht. Helaas niet erg veel zon gehad maar het was wel een mooie ervaring, en vooral.. ZWAAR

!! Vanaf het strand eerst door de golven heen en dan 1,5 uur tegen de harde wind in naar een klein eilandje gekajakt. Veel tijd om uit te rusten kregen we niet van moeder natuur, want het kleine strandje werd het snel vloed en onze kajak begon weg te drijven.. Na nog een ander eiland terug via de kust gekajakt en na 4,5 slopende uren waren we blij vaste grond onder onze voeten te hebben.

Met een paar anderen uit het hostel zijn we gistermiddag naar het meest centrale punt van NZ gelopen. Voor iedereen die een grote observatietoren had verwacht, helaas. Alleen een betonnen paal met een staaf eraan, that's all

.

Terug bij het hostel was er een stukje verderop een grote rookwolk te zien. Misschien was het de BBQ van Nelson maar even later bleek dat het serieus was en er een bosbrand was

! Kijken natuurlijk! 10-15 helicopters werden ingezet om de brand te bestrijden en volgen non-stop heen en weer om water uit de zee op te pakken. Tot mijn verbazing konden de toeschouwers erg dicht bij de helicopteropstijgplaats komen waar de heli's bijgetankt werden. Eentje lande nog geen 10 meter voor me, VET!De volgende ochtend was de brand onder controle en de ravage was goed te zien. Tjajaa.. wie had dat nou verwacht.. Voor iedereen die zich ondertussen zorgen begon te maken, geen paniek, Nelson ligt nog op de kaart.

Tot zovervanuit Kiwi-land, de groetjes aan iedereen en tot de volgende keer!

Kia Ora