Hallo allemaal,

De kajak tocht was erg erg leuk. Na iedereen uit hat gevonden hoe je de kajak moest besturen gingen we het bos in. Jaja, het bos in. Een zoutwaterbos dat onder water staat. Grappig als je 2 chinezen in je groep hebt die hun peddels niet kunnen hanteren. Ze knalden tegen iedere boom aan die ze tegen kwamen

. We hebben met onze kajaks onder een waterval gelegenen in de middag gingen we de zee op. Best zwaar roeien hoor, als je tegen het tij en tegen de wind inmoet. Het was een mooie dag, hoewel in mijn schouders goed voelde na 5 uur kajakken!

Afgelopen week hebben we ook de dagtocht naar Cape Reigna gemaakt. De buschaffeur/gids reedt de bus als een tank met flink wat vaart erin. Haarspeld of geen haarspeld. Cape Reigna is eigenlijk maar een klein vuurtorentje, maar de omgeving is prachtig. Hier in het noordelijkste puntje van NZ kan je de zeeen bij elkaar zien komen. Na de lunch was het moment daar gekomen, waar we onze talanten konden laten zien tijdens het sand-boarden. Ons nemen een plankje, beklimmen een 150m hoge zandduin en laten de zwaartekracht de rest doen. Erg leuk om met 50 km/h over het zand te scheuren, maar na twee beklimmingen wilden mijn beenspieren niet meer. Daarna hebben we nog met de bus over het strand gereden met 100 km/h, over 'The 9 miles beach'. Ze zeggen dat het de oudste snelweg ter wereld is, maar omdat het ieder etmaal ep en vloed word tegelijkertijd ook de nieuwste snelweg. Ook hebben we de beroemde 'Hole in the rock' gezien, zoals de naam al zegt, een rots met een gat erin

. Had je iets anders verwacht dan?

In ons hostel in Paihia zijn we nog een Nederlandse vrouw (33) tegengekomen waarmee we zijn uitgegaan. De schipperslui konden het niet laten om de dames te versieren, wat compleet mislukte. Hilarisch!

Een dag later kwamen we er achter dat hun bankrekening meer dan 6 nullen had.. VOOR de komma wel te verstaan. Jammer haha.

Tauranga was de volgende bestemming. Met de bus reizen is erg tijdrovend en het koste ons dan ook een hele dag om van Paihia naar Tauranga te reizen. Het hostel was wel oke, maar we hadden het er al snel gezien. De dichtste supermarkt was een half uur lopen..

We hebben nog een wandeling om het meer gemaakt en de volgende dag zijn we verder gegaan.

Drie dagen geleden zijn we hier in Rotorua aangekomen. Eva (Uit Paihia) was ook hier en we hebben met haar een Maori dorp bezocht, de 'Whakarewarewa Living Thermal Village'. Vulkanische activiteiten ondergronds zorgen ervoor dat er kokend water is, gloeiend hete modderpoelen en een geiser die blijft spuiten. De maori's gaven ons een optreden en we konden met ze op de foto. Het zijn erg gastvrije mensen en de sfeer is goed. Er wonen 25 gezinnen. De volledige naam van het dorp is:

Tewhakarewarewatangaoteopetauaawhaiao (zonder spelfouten)

Vanmorgen zijn we wezen raften op de beste raftrivier van NZ, de Kaituna. Een 5e graads wildwatergeval met 14 rapids en een 7m hoge waterval. Het is echt een ervaring die je niet wil missen. Hoewel je het risico loopt dat de boot omslaat is het echt gaaf om te doen. We lagen in een deuk toen we na de 7m waterval onze gids kwijt waren. Hij vergat zijn voeten goed te zetten en stuiterde het bootje uit. Hij was overigens de enige die we onderweg verloren waren.. En dat noemt zichzelf proffesioneel rafter.

Het weer is hier iets minder geworden, meer bewolking, wat frisser en af en toe regen.

Na twee weken samen gereist te hebben met mijn reismaatje Puck gaan we morgen onze eigen weg. Over bepaalde dingen hebben we verschillende meningen en als het dan ook niet meer loopt kan je beter niet samen verder reizen. Dan zou 2,5 maand erg lang zijn. Klote is het wel, maar het is niet anders. Ik ga alleen verder naar Taupo en hoop snel leuke mensen te ontmoeten daar.

Foto's volgen spoedig,aangeziende pc hier dat niet toestaat.Tot zover vanuit Kiwi land. Groetjes liefs knuffels en likjes aan alles en iedereen in Nederland, en zoals de Maori's het zeggen..

Kia Ora